Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

ZIKK race 2

Domper in slotfase voor sterk Veersedam
Middelburg, 8 oktober 2018

Op maandag 8 oktober was de 2e race van het ZIKK seizoen 2018/2019 bij Indoor Karting Middelburg. Met Veersedam hadden we de eerste race gewonnen en dus stond ons vandaag een 30 seconden tijdstraf te wachten. Een pittige opgave, we reden vandaag in de omgekeerde rijrichting en dit keer reed Marcel in plaats van Dave. Marcel kwalificeerde zich in de 4x5 minuten kwalificatie als 3e, achter de pole position van Danny van Klaver 4 en Eliano van de Looff. In het eerste deel van de race kon Danny een gaatje slaan en vervolgens weekten Eliano en Marcel zich los van de rest van het veld, met daarin ook Nick van Auto Sturm die het niet makkelijk had. Zij hadden vandaag 20 seconden en zo pakten we al meteen een aantal seconden op hun terug in de eerste stint. Marcel reed sterk en haalde Eliano in. Na de 1e wisselperiode ging Guillermo rijden en ook hij deed het netjes, hij had de kart van Eliano en kon daarin mooie tijden klokken die ons na de 30 seconden straf weer terug naar voren brachten.

Auto Sturm had Joris als 2e ingezet en ook hij reed goede tijden, ze lagen een seconde of 5 voor ons en liepen heel langzaam ietsje bij ons weg. De koppositie was in handen van Klaver 4 en die leken af te stevenen op de winst. Ik mocht als 3e en met behulp van het wisselschema van Peter en alert opletten van ons hele team konden we een lekkere kart pakken en ik kon meteen meters maken. Ik haalde een aantal rijders in en dichtte langzaam maar zeker het gat naar de nummers 1 en 2 in de wedstrijd. Ook kon ik de snelste ronde van Danny afpakken met een 42.6, goed voor een extra puntje, en ik kreeg Patrick van Auto Sturm in het vizier. Zij besloten een vroege laatste wissel te doen en daarvan konden wij profiteren, want ik kon Mike op een rondje zetten waarbij zij dus een blauwe vlag kregen en nog wat extra tijd verloren. Niet lang daarna gingen wij als laatste naar binnen en mocht Mika als 4e en laatste de baan op. Hij kwam met een marge van slechts 2 seconden voorsprong op Auto Sturm de baan op en had dus weinig tijd om in zijn ritme te komen, zeker omdat Mike al even reed en dus op stoom was.

Na een ronde of 10 was het verschil nog een kleine anderhalve seconde maar de aansluiting kwam er niet. Echter moesten we allebei nog een longcut maken. Wouter lag op kop voor Klaver 4 en reed niet ver voor ons, maar hij reed gelijke tijden en dus kregen we het gat niet dicht. We moesten zorgen dat we onze sterke race bekroonden met een 2e plaats. Mika deed er alles aan en met nog een minuut of 5 te gaan doken we de long cut in. Dit bleek een foute beslissing want we kwamen net achter 2 achterblijvers de baan op die vol in gevecht waren. Een verkeerde timing waar we ruim een seconde mee verloren. Het ging nu heel spannend worden en in de laatste ronden deed ook Auto Sturm zijn longcut. Ze konden anticiperen op ons met wegrijden, en ja hoor, voor onze neus kwamen ze weer de baan op. Een hele goede zet van hun, maar o zo pijnlijk voor ons. We waren vandaag net als in race 1 eigenlijk de beste, maar we moesten genoegen nemen met een 3e plek, een flinke domper. Door de winst van Klaver 4 staan er nu 3 teams gedeeld aan kop in de stand van het kampioenschap. Over 2 weken is alweer de volgende race.



Formula Karting race 7

Ruben verzekerd zich van kampioenschap met nog 2 races te gaan
Roosendaal, 6 oktober 2018

Voor race 7 van het Formula Karting kampioenschap 2018 gingen we voor de 2e keer dit jaar naar Nederland, de kartbaan van KCR was vandaag het strijdtoneel in Roosendaal. Het was nog maar race 7, maar toch kon ik mezelf vandaag al verzekeren van de titel. Maar dat was voor mij vandaag niet het eerste focuspunt, ik richtte me vooral op dagsucces en dan zou, gezien mijn straatlengte voorsprong in de stand, het kampioenschap vanzelf wel volgen. In Roosendaal liggen de verhoudingen altijd net even anders dan op de meeste banen. Een hele typische baan die voor veel rijders problemen oplevert. Het is ook niet mijn favoriete baan, maar toch kom ik er altijd graag en ik was uiteraard gemotiveerd om er vandaag weer iets moois van te maken. Maar ik was niet de enige. FK1 reed 8 races, waarvan iedere rijder er 5 meereed. Elke race kende eenzelfde opzet, 1 rondje kwalificeren en daarna 20 ronden racen met 1 verplichte pitstop.

Geen moeilijke strategieën, vandaag was vooral goed kwalificeren een must om mee te dingen voor de prijzen. Mijn 1e heat ging op rolletjes, ik pakte de pole position met een tiende voorsprong op Bram Gelten, altijd snel in Roosendaal en ook vandaag weer heel sterk. Daarachter stonden 2 andere grote uitdagers voor vandaag, Eliano de Vos en Mats de Jong. Mats had een lastige eerste race, en ook Eliano had niet de beste kart en moest zich tevredenstellen met plek 3. Ik kon een klein beetje wegrijden van Bram en hoefde met mijn pitstop geen gekke dingen te doen. Een lekkere start met een overwinning in de pocket. Selina won de 2e race waarin ikzelf niet mee reed, en daarmee stelde ook zij haar kandidatuur voor de dagzege. In race 3 moest ik het voor het eerst tegen Selina opnemen, maar Mats pakte de pole position en Selina en ik stonden 2 en 3. Een vrij saaie race volgde, waarin de kwalificatie uitslag ook de uitslag in de race werd voor de top 3. Mijn 3e race was een grote teleurstelling. Ik kwalificeerde met wederom een hele goede ronde op de 2e plek, maar merkte al in de 1e ronde dat mijn kartje net iets te kort kwam ten opzichte van die van Selina op 1. Ik besloot om meteen in de aanval te gaan, maar dat pakte verkeerd uit.


Ik schoot door, kreeg zowel Selina als Mats om mijn oren, maar in plaats van gewoon weer aan te pikken achter Mats, werd ik helaas hard aangetikt op mijn achterkant en stond ik in een keer rond. Zo lag ik in één klap laatste en moest ik zien er nog het beste van te maken. Ik kon nog terugkomen naar plek 6 en dat wierp me ver terug in de voorlopige rangschikking. Na een pauze van een uur waarin ook de FK2 rijders hun opwachting maakten, gingen de heats weer verder. Ik reed nog 2 sterke laatste race, waarmee ik nog een 3e en een 2e plek kon pakken, maar 2 keer zat er iemand in kart 4 voor me die er bovenuit stak. De dagzege zat er voor het eerst dit seizoen niet in, en dat was wel jammer. Ik had mijn ongelooflijke reeks van 6 overwinningen graag een vervolg gegeven maar er waren vandaag 2 rijders beter, Selina en Mats gingen er met de 1e en 2e plek vandoor, proficiat! Op een 4e en 5e plek ook zeker het vermelden waard eindigden Bram en Eliano, allebei razendsnel vandaag en ze hadden wellicht meer verdiend.

Ik was blij dat ik er toch nog weer een podium uit had kunnen slepen. Sterker nog, na de finish pakte ik de stand erbij en zag ik al snel dat ik niet meer ingehaald kan worden. Ik sta nu 45 punten voor op mijn eerste belager (Mats, met Yoan er vlak achter, die er overigens vandaag niet bij was), en met mijn huidige schrapresultaat kan ik nog maximaal 44 punten verliezen, en dat betekent dat ik voor de 2e keer in 3 jaar mijzelf Formula Karting kampioen mag noemen. Een super mooie bekroning op dit seizoen, dat zo goed als vlekkeloos verlopen is, een ongelooflijk mooie reeks en daar hoort natuurlijk een titel bij waar ik heel trots op ben. De laatste 2 races op de super mooie banen van Kortrijk en Brussel komen er nog aan en hier kan ik vrijuit racen op zoek naar nog meer dagsucces, ik kijk er al naar uit.

25 uur van Eupen

BlueStar scoort schitterende hattrick
Eupen, 29/30 september 2018

De 24 uur van Eupen, onbetwist een van de meeste prestigieuze 24 uurs races op de indoor karting kalender, een zeer internationale en professioneel georganiseerde race met vele toprijders op een topcircuit. Dit is een race die ieder team van naam graag wil meerijden. Dit jaar was een jubileum editie en werd besloten om er een 25 uurs race van te maken. Ik was net als de afgelopen 2 jaar onderdeel van BlueStar Racingteam, we gingen proberen om voor het derde jaar op rij een gooi te doen naar de overwinning. 3 overwinningen op rij zou een unieke prestatie zijn en we waren dan ook aanwezig met een topteam. Bekende en ervaren namen als Romano Franssen, Mathias Grooten en Yoan Medart, aangevuld met 2 toptalenten uit ons team, Logan Sougne en Christian Douven die beiden de baan in Eupen goed kennen en er al meermaals hun snelheid hadden bewezen. Op vrijdagavond was er 2 en een half uur training, dit was ideaal om het circuit en de karts even aan de tand te voelen en de laatste voorbereidingen te doen voor de race van morgen. Wij waren er klaar voor, onder bezielende leiding van onze teammanager en coach Gregory Laporte.


Op zaterdag begon de dag al vroeg met de 25 ronden kwalificatie. Ik ging deze samen met Logan doen, ik begon op een ijskoude baan en gaf daarna het stuur over aan Logan, die met een aantal razendsnelle ronden een gooi naar pole position deed. De 1e startplek zat er niet in, die ging naar de snelle Duitser Marc Schings van het Duits/Belgische team van Acquity, die een gelegenheidsteam hadden opgesteld met ook 6 hele sterke rijders uit 3 verschillende landen. De tweede plaats voor Acquity 2, Logan op plek 3. De 2e plek had Logan alweer in de openingsronden te pakken en kon daarna een prima stint rijden. Marc was te snel, maar we kregen de hele race lang telkens de kart van Acquity in de stint na hun, dus geen paniek. Alle karts werden door gewisseld in 19 stints van circa 1 uur en 18 minuten. We stemden onze tactiek af op de karts die we kregen, vooral rekening houdend met de 95kg stints die we moesten doen. Ik deed de eerste van de 6 verplichte stints op 95 al meteen in het 2e en 3e uur. Het was een heel goed begin voor mij, aangezien ik bij de snelste rijders op de baan was en de tijden van Marc Schings nagenoeg kon pareren met 10kg meer.


Tijdens de race moest er een bepaald aantal seconden in de pits gestaan zijn, waarvan 18 verplichte kartwissels en nog 7 extra wissels. Hierdoor ging de stand al in de beginfase flink door de war, aangezien teams verschillende strategieën handhaafden. Wij deden na de 2e ook gelijk de 3e (Yoan) en 4e (Romano) stint op 95 kilogram, en ook die waren heel sterk. In de 5e stint kregen we opnieuw een topkart en dus gingen we nog maar eens op 95kg, opnieuw de eer aan mij. We waren aan elkaar gewaagd, en we liepen al uit naar een kleine ronde voorsprong. We leken hard op weg om in de eerste helft van de race al onze slag te slaan. Ondertussen waren er interviews in de kantine, live uitgezonden op Facebook. Ook kon je genieten van een welverdiende massage van een speciaal ingehuurde fysiotherapeute. Alles was top geregeld en de sfeer op de kartbaan was heel goed. Gregory had qua strategie alles onder controle en doordat we met 6 rijders waren (wat misschien iets meer is dan gebruikelijk), hadden we de tijd om tussen de stints even lekker uit te rusten. Zo kon ik na mijn 2e stint even een pizza gaan eten en even mijn ogen dichtdoen in de slaapzaal.


Ondertussen knalden Christian, Logan en Romano weer lekker door en brak de nacht aan. Ook Mathias deed zijn eerste stint en ondanks dat hij hard ging, had hij moeite om alles uit de kart te halen, wellicht door een gebrek aan raceritme. Acquity was enorm sterk en had een andere tactiek als ons. Zij gebruikten 3 rijders voor de normale richting en 3 voor de tegengestelde rijrichting. De baan was inmiddels totaal veranderd ten opzichte van het begin van de race. Er was gigantisch veel grip en dat vereiste een andere rijstijl. Ik kon er wel goed mee overweg en ik mocht midden in de nacht opnieuw instappen, nu voor een stint op 85kg. Ik nam de kart van Bjorn Aelberts over en die reed maar een tiende langzamer dan mij, en vooral reed hij enorm constant waarmee hij zijn team weer helemaal in het zadel hielp. Tijdens de richtingswissel na 12 en een half uur hadden wij door onze goede 1e helft niet kunnen voorkomen dat we de leiding in handen hadden. Ik zeg niet kunnen voorkomen omdat het niet gunstig is om aan de leiding te liggen, aangezien de pace kart de leider oppikt en je dan altijd tijd verliest. Met nog een uur of 11 te gaan was de voorsprong op onze naaste concurrent slechts 20 seconden.


Ook een aantal Poolse teams deed het fantastisch en zorgden voor een mooie atmosfeer op en langs de baan. In mijn stint won ik meer dan een ronde op P2, en dus ging ik nog een stint door. Dit was wel een van onze slechtste karts, en ik moest de schade zien te beperken. Dat lukte, want ik verloor maar een seconde of 20, en kon met een gerust hart de kart doorgeven aan Mathias. Ik ging even slapen en mijn werk zat er in principe op, mijn 5 teammaten mochten het afmaken. Toen ik een uur of 2 later weer wakker werd was het even spannend, liggen we nog steeds op 1, en jawel. De voorsprong was gehandhaafd en rond de ronde (50 seconden). In de laatste uren ging vooral Christian weer erg hard en Yoan mocht dit jaar de laatste stint naar de finish uitrijden. Hij had ook een hele sterke race achter de rug en reed triomfantelijk het laatste uur uit. We hadden nog zo’n 40 seconden voorsprong over en dat gaf enorm veel voldoening. Acquity 2 was op een 3e plek beland en reed ook een hele sterke race, maar het team van Michael Joussen, Marcel Hofer, Marc Schings, Cemil Yamizoglu, Bart Paret en Bjorn Aelberts was de hele race een geduchte uitdager voor ons. Maar na 25 uur werd de zwart-wit geblokte vlag als eerste gezwaaid voor ons, een hattrick, de 3e overwinning op rij!!!! Wat een ontlading, de mix van onze nieuwe talenten en ervaren rijders had weer een super mooie prestatie neergezet, en onderschat daarbij ook de rol van Gregory niet, die ons 25 uur lang, langs de baan en in de pits aanmoedigde, motiveerde en scherp hield. Een super teamprestatie waar we allemaal trots op zijn! Graag willen we Karting Eupen en sponsor van deze race (VW Funcup) bedanken voor de strakke organisatie en mooie prijzen, op naar volgend jaar!

500 ronden van Poeldijk

The Dutch Value domineert Poeldijk 500
Poeldijk, 22 September 2018

Op zaterdag 22 september stond de 500 ronden van Poeldijk op het programma op de grootste kartbaan van Nederland bij de gebroeders Van der Ende. Met maar liefst 18 teams was er een heel groot deelnemersveld met daarbij veel onbekende teams voor mij. Ik reed samen met Rico en Lorenzo, dezelfde opstelling als 2 jaar geleden toen we de race wonnen. We hadden vandaag in deze lange endurance race van circa 10 uur, wederom onze zinnen gezet op de overwinning. Rico deed de kwalificatie en het leek alsof we niet de beste kart hadden, we moesten startten vanaf plek 2 achter Raymond Vis van team Westland Racing. In de eerste stint was er na de traditionele Le Mans start een fel gevecht om de eerste plaats. Na de start lagen we even 4e, maar Rico had al binnen de 1e ronde de leiding weer te pakken en moest daarna een paar ronden de deur dichthouden. Toen de nummers 2 en 3 in gevecht gingen, ging Rico er als een speer vandoor.


Om de 30 minuten moest er gewisseld worden van rijder, ieder uur werd je binnengeroepen voor een verplichte kart en rijderswissel, zodat alle teams de karts 1 voor 1 door wisselden. Daarnaast moesten we ieder uur nog 1 keer een rijderswissel op eigen initiatief, waarvoor de pits telkens 20 minuten open was. Een leuk systeem, maar dus wel steeds korte stints. We liepen gedurende de race gestaag verder uit op de concurrenten en werden niet echt bedreigd. Hierdoor konden we lekker ons eigen ding doen en was de strijd telkens om de teammaat die in dezelfde kart reed te verslaan qua rondetijden. Hierdoor bleven we de hele race lang pushen en bleven we ook verder uitlopen. Na een heerlijk buffet aan het begin van de avond, kon ik uiteindelijk ook nog de snelste raceronde rijden in de laatste 2 uur van de race, een heerlijk einde voor mij en een bekroning op de overwinning die eigenlijk nooit in gevaar kwam. Voor mij (net als Lorenzo) alweer de 3e overwinning in de Poeldijk 500, Rico heeft hem zelfs al 5 keer gewonnen!

Zeeuws Indoor Kart Kampioenschap race 1

Veersedam beleeft perfecte seizoenstart met overwinning

Middelburg, 17 september 2018

Het nieuwe ZIKK seizoen ging van start op maandag 17 september. Dit jaar een volle startgrid, want er was besloten om de A-poule en B-poule samen te voegen in één vol veld. Helaas waren er maar 5 teams die gingen strijden voor de titel in de hoofdklasse, maar door het grote aantal teams op de grid was er wel volop actie op de baan en veel publiek langs de baan, waardoor het een stuk leuker was dan vorig seizoen met slechts 7 teams op de baan. Vorig jaar toen we onze titel weer waren kwijtgespeeld aan Auto Sturm, die dit jaar in dezelfde samenstelling hun titel gingen verdedigen. Ons team was min of meer onveranderd, al rijdt Leroy dit jaar wegens drukte op zijn zaak niet mee. Gelukkig was hij wel aanwezig om ons te supporteren vandaag, want hij blijft natuurlijk gewoon onderdeel van ons team. Net als Cuma, die dit jaar juist wel weer van plan is om mee te gaan racen. Vandaag was de samenstelling echter Guillermo, Dave, Mika en ik, terwijl Marcel op zee zat voor zijn werk en Peter als vanouds als coach langs de baan.

Peter had het vandaag druk, want met 14 karts op de baan was de wisselperiode een hele happening. De pits was 16 minuten open ieder half uur, en de kwalificatie voorafgaand aan de race was 2 ronden vanuit de pits in je eigen kart. Mika deed voor ons de kwalificatie en zette ons op de 3e plek, achter Patrick Bakker van Auto Sturm en Tim Leloux van De Looff. In de eerste stint kwam Mika netjes naar plek 2 met een hele mooie inhaalactie. Patrick was niet bij te houden, hij ging er als een raket vandoor en zette de snelste raceronde op 42.66, een tijd die vanaf de 2e stint onhaalbaar leek. We verloren een seconde of 8 en Dave ging bij ons als 2e. Dave had zich goed voorbereid nadat hij vorig seizoen het 2e deel van het seizoen niet veel meer had gereden. Dat was te zien want hij was meteen snel en constant. Auto Sturm had een lastige kart waarmee Mike Sturm veel tijd verloor, Dave en Klaver 4 met Danny van Domburgh liepen snel in en Dave kon aansluiten na een minuutje of 10. Hij opende de aanval maar Mike ging zoals verwacht in de verdediging. Vervolgens doken wij de longcut in en probeerden daarna de snelle tijden weer op te pakken.


Dat lukte goed en Auto Sturm en Klaver 4 knokten nog een rondje of 2 door, waarna Mike het liet lopen en Danny de leiding in handen nam. Dave reed het gat van zo’n 12 seconden weer bijna helemaal dicht en dus hadden we een mooie uitgangspositie voor het 2e uur. Ik ging als 3e en na een goede wissel van ons team kregen we de kart van Patrick uit het eerste uur te pakken. Dit bleek een echt kanon te zijn want ik kon meteen 42ers rijden terwijl de rest van het veld in de 43 half of 43 hoog zat. Ik kwam zelfs nog tot op 6 honderdsten van de snelste raceronde en kon zowel Auto Sturm als Klaver 4 op de baan inhalen. Zij moesten beiden nog een longcut (die ongeveer 12 seconden kort) nemen en dus zaten we op rozen voor de overwinning. Guillermo ging als 4e en had een flinke voorsprong die hij nog wat verder kon uitbouwen. Met meer dan 30 seconden voorsprong op Auto Sturm wonnen we de 1e race van het seizoen. Een hele mooie teamprestatie en een veel betere start van het seizoen dan vorig jaar, we zijn weer helemaal terug en dat is vooral binnen ons eigen team goed te merken aan de teamspirit. Hopelijk kunnen we dit het hele seizoen vasthouden. Klaver 4 eindigde op een verdienstelijke 3e plek, niet ver achter Auto Sturm en vlak voor De Looff die na een lekke band halverwege de race met invaller Ian nog enorm goed terugkwamen in de laatste stint.