Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap 2016

Ruben naar zwaarbevochten 9e titel
Middelburg, 30/31 januari 2016

Het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap is al sinds 15 jaar een begrip op de kartkalender bij Indoor Karting Middelburg. Uit heel het land doen mensen mee aan deze titelstrijd, die traditioneel in verschillende klassen is onderverdeeld. Dit jaar was er gekozen voor een opzet van 4 races (3x 15 en 1x 20 minuten) met steeds 2 rondjes kwalificatie vooraf. Voor het eerst werden er 2 races tegendraads gereden én, heel leuk, werd er een pitstop verplicht in iedere race. Op zaterdag mochten de kids en junioren zich bewijzen, terwijl op zondag de senioren (vanaf 16 jaar) konden aantreden. Er was dit jaar geen aparte damesklasse of 45+ klasse, dus 5 categorieën met allemaal goed gevulde deelnemersvelden en dat is schitterend om te aanschouwen.

160131 lucas 2

Kids
De kids begonnen met een 5 minuten kwalificatie om de poules te bepalen. In deze sessies was het spekglad op de baan, het regende hard buiten en het was erg vochtig. Maar de kleine mannen en vrouwen wisten hier goed mee om te gaan en lieten al gelijk snelle tijden zien. In de snelle poule zaten Eliano de Vos, Sam Boone, Tess Verschoor en Mike Dijkgraaf. In hun 4 races was de spanning om te snijden, Eliano won de races in tegengestelde richting, maar Mike en Tess gaven niet veel toe. Toen we de normale richting op gingen was het Mike die 2 races won. Vooral de laatste was een fantastische race, waarin zowel Tess, Eliano en Mike even aan de leiding reden en de top 3 in het klassement bijna iedere ronde weer veranderde. Uiteindelijk wist Eliano met een 2e plek zijn 2e titel op rij veilig te stellen, een hele mooie prestatie. Mike werd knap 2e en Tess verdiend 3e. Bij de 2e poule wist Redwan Mekkaoui zijn eerste 3 races te domineren, alleen in de laatste race had hij een momentje met een achterblijver dat hem de overwinning koste aan Pau Sinke. Redwan won de 2e poule, voor Pau en Marcel Plak, Jaap Sinke was de jongste deelnemer (8 jaar) en werd keurig 4e.

160130 zikk mini a (1)
160130zikk mini b (1)

Junioren
Bij de junioren weer een heel veld met jonge honden die allemaal wilden laten zien hoe snel ze zijn. Veel van deze rijders racen niet altijd op gewicht, nu moesten ze op 65kg de strijd met elkaar aan gaan. Rico Haarbosch stak qua niveau boven de rest van het veld uit, hij won al zijn races en zijn 3e titel op rij kwam eigenlijk nooit in gevaar. Hij is zijn leeftijdsgenoten duidelijk een stapje voor en mocht terecht de grote wisselbeker houden. Ondertussen werd er flink gestreden voor P2-5, waar Ziggy van de Port uiteindelijk aan het langste eind trok. Guillermo van Pamelen die eerder al eens de kids klasse won, gaat ook ieder jaar harder en harder en pakte voor het eerst een podium bij de junioren met een mooie P3. Ian Verschoor en Myron Tuasela kwamen qua snelheid ook goed mee met de nummers 2 en 3 maar grepen net naast het podium.

160130 zikk junioren (1)

Senioren 70kg
Net als vorig jaar had ik een paar dagen mijn best gedaan om in de vedergewichtsklasse te komen en dat lukte vrij eenvoudig. Dit jaar hoefde ik het echter niet te doen vanwege het niveau, want dat was in deze klasse minstens net zo hoog als in de middengewichtsklasse, met allemaal jeugdige rijders die er graag met de bekers vandoor wilden gaan. Ik was de oudste deelnemer en stond dan ook al voor de 13e keer aan de start, 2 keer eerder had ik in deze klasse meegedaan (2012, 2015) en beide keren gewonnen. De start van de dag kon eigenlijk niet beter, met een fantastische kwalificatie reed ik 41.9 (6 tiende sneller dan P2) en kon ik vrij eenvoudig wegrijden met de snelste tijd van het weekend van alle klassen. Mijn kart was dan ook erg goed en ondertussen scoorden Lorenzo Stolk en Selina Balneger op P2 en P3 wel waardevolle punten. Zus Annelien had pech met een kapotte kart in de kwalificatie waardoor ze laatste moest starten, ze kwam nog wel terug naar plek 5 met een aantal mooie inhaalacties. Race 2 was voor mij veel lastiger, een iets mindere kwalificatie en opeens stond ik 4e. Mika Mathia had de snelheid goed te pakken en was niet te pakken in zowel kwalificatie als de race. Selina ging in ronde 1 meteen flink verdedigen en hierdoor waren Mika en Lorenzo op P2 meteen een seconde of 2 weg. Daarna dook ze naar binnen en had ik vrij baan. Ik kon niet veel meer uit mijn kart halen dus de top 2 zat er niet meer in. Ik zag dat ik niet of nauwelijks tijd won op Selina en ging pitten met nog een minuut of 7 te gaan. Zij aan zij kwamen we de pits uit, waarbij ik aan de binnenkant zat. Selina had echter veel meer snelheid en kon buitenom meerijden en zat zo aan de binnenkant voor de volgende knik. Ik probeerde het anders op te lossen en kon bij het uitkomen met veel meer snelheid een tegenaanval plaatsen. Dit werkte perfect en ik kon zelfs nog een heel klein stukje wegrijden. Een pittige race, en opeens stond de top 3 binnen 1 punt met Lorenzo en ik op 16 en Mika op 15.

Gezien de kartloting en het feit dat de finale beslissend is in geval van gelijke stand wist ik dat race 3 voor mij cruciaal zou worden. Ik snelde met 3 tiende voorsprong naar pole op mijn geliefde normale layout, terwijl ik nog een flinke fout maakte. De nummers 2-5 zaten binnen een tiende. Lorenzo zat direct achter mij en ik besloot in de eerste ronden even te verdedigen en kijken wat er gebeurde. Annelien dook meteen de pits in en dit opende voor mij een mooie mogelijkheid om zowel mezelf als Annelien te helpen. Ik bleef dus nog iets langer defensief rijden in de hoop dat Lorenzo zou stoppen en achter Annelien zou komen. Maar Lorenzo reed door en om niet teveel te verliezen op Annelien ging ik weer even volle bak. Toen ik zag dat Lorenzo redelijk mee ging gooide ik toch nog een keer de deur dicht en nu ging hij wel naar binnen. Mijn plan was gelukt want Annelien kwam net voor Lorenzo en ik kon in de laatste 5 minuten genoeg tijd winnen om met een late stop de leiding te behouden. Een 1-2tje voor mij en Annelien en Selina en Mika vochten een fel duel uit, waarvan Mika Hoorweg (P4) en Mathijs Verhulst (P5) slim profiteerden. Voor de finale hoefde ik daarom geen rekening meer te houden met Selina en Mika kon alleen met P1 nog gevaarlijk worden. Ik kon me dus focussen op Lorenzo, maar wist wel dat hij zijn beste kart nu had en ik een iets mindere.

160131 leroy ruben

De kwalificatie zou waarschijnlijk doorslaggevend zijn en ik reed mijn beste ronde tot nu toe, pole position, met deze kart was dat heel lekker! In de eerste ronden van de race leek de finale makkelijk naar mij toe te gaan toen ik meteen weg reed. Niks bleek minder waar, Lorenzo vond wat en kon opeens weer het gaatje dichten. Ik moest vol gaan verdedigen en dit zorgde ervoor dat veel mensen gingen stoppen. Voor mij was dit scenario op zich prima aangezien Mika niet in de buurt van P1 reed en hoe verder Lorenzo en ik naar achter zakten, hoe meer plekken speling ik had gezien de puntentelling (grotere verschillen in punten voor 1-2-3 en de rest). Ondertussen kwam Tim van Zunderen ons allebei met agressieve acties voorbij, maar ik kon hem weer terug inhalen. Lorenzo stopte net over de helft van de race en ik counterde een ronde later. Ik zat er gelukkig voor en de strijd ging verder. Op dat moment kwam Rick Harthoorn tussen ons te zitten en dit ging mis. Rick spinde op vreemde wijze midden op het rechte stuk, ik zat helemaal buiten (3 naast elkaar) maar had wel veel meer snelheid. Ik zat nog ruim voor Lorenzo dus sneed gewoon de bocht aan naar binnen. Op dat moment werd ik hard geraakt door Lorenzo die net niet ver genoeg naast mij zat en spinde keihard de banden in. Een flinke klap voor mijn nek, Lorenzo kreeg oranje en ik lag 7e. Op dat moment liet Tim zich terugzakken om als rijdend obstakel mij te hinderen, op zich legaal dus ik bleef rustig en zorgde maar gewoon dat Lorenzo er niet langs kwam. Dit lukte en zo pakte ik mijn 9e titel, wel weer een zeer zwaar bevochten. De gekke finale zorgde ervoor dat Selina nog helemaal naar P2 sprong en Mika ten koste van Lorenzo nog P3 afsnoepte met gelijke punten maar een beter resultaat in de finale. Na de race was ik enorm blij met mijn resultaat, alleen helaas wel veel pijn aan mijn borstbeen overgehouden aan de crash.

160131 zikk vedergewicht

Senioren 85kg
De middengewichtsklasse waarin ik zelf ook 5 keer heb deelgenomen is ook altijd goed voor leuke races. Dat was ook vandaag het geval, met sterke rijders als Joris Sturm, Cuma Kastaci, Mellanie Motz, Patrick Bakker en Wouter Verbaarschot. In de eerste race maakte Patrick een tactisch foutje door te vroeg te stoppen en maakte daarmee de weg vrij voor Wouter die met hele strakke tijden naar de 1e overwinning toe knalde. Vanaf race 2 stelde Patrick echter orde op zaken, hij was in zijn kwalificaties fenomenaal en legde daarmee de basis voor zijn eerste titel bij de middengewichten, hij won alle resterende races en won daarmee terecht de titel! Om plek 2 was het spannender, zeker toen Wouter in race 2 terug viel met een minder kartje. Joris maakte hier het beste gebruik van en maakte in de normale richting het karwei af door een mooie 2e plek te pakken. Wouter vocht voor iedere plek en dat bleek nipt genoeg om Klaver 4 teamgenoot Mellanie met slechts 1 puntje van zich af te houden, allebei sterk gereden. Dat moet ook gezegd worden van zowel Nobby van de Port als Cuma die mooie races lieten zien, Nobby was in de kwalificaties heel goed en Cuma had een aantal prachtige inhaalacties.

160131 zikk middengewicht

Senioren 100kg
Het slotstuk was weer als vanouds de zwaargewichtsklasse, met daarin de mannen die vaak races rijden boven het minimumgewicht. Nu hebben ze de kans om zich echt te laten gelden en dat levert altijd schitterende gevechten op. Op 100kg worden foutjes keihard afgestraft en van de gezichten was dan ook gezonde spanning af te lezen. Simon Joosse pakte brutaal de pole position voor race 1, op de voet gevolgd door Leroy Wehmuller, al jarenlang mijn teamgenoot bij Veersedam. Ik was dan ook voor hem en hij wist op zijn tandvlees met een minder kartje tijdens de race toch aansluiting te vinden en sloeg meteen toe. Hij stond de leiding niet meer af en won zo race 1 voor Simon. Race 2 was het Remco Kok die de pole position pakte en dit keer moest Leroy zelfs vanaf plek 3 komen. Als veelvuldig kampioen werd hij als de favoriet gezien en die rol maakte hij helemaal waar. In race 2 werkte hij zich snel op naar plek 1 met tijden waar sommige 85kg mannen niet aan kwamen! Race 3 won hij vanaf pole position, terwijl Remco, Simon en Anne Mathijssen om de plekken daar achter streden. In race 4 wist Peter van Dongen boven zichzelf uit te stijgen door een fantastische kwalificatie te rijden. Hij moest in de race alleen Leroy voor zich dulden, maar sloot het kampioenschap op een mooie manier af. Leroy won uiteindelijk alle 4 zijn races, iets wat alleen Rico dit weekend nog maar gelukt was, petje af!! Simon en Remco waren netjes 2e en 3e en kregen ook een mooie trofee mee naar huis.

160131 zikk zwaargewicht