Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Indoor European Kart Challenge

Ruben met prachtige comeback naar plek 2 in IEKC
Middelburg, 23/24 februari 2019

Op zaterdag 23 februari was het alweer tijd voor de 3e editie van de Indoor European Kart Challenge, een groot kartevenement georganiseerd door Indoor Karting Middelburg. 2 jaar geleden werd er voor de eerste editie een deelnemersveld neergezet waar je u tegen zegt, de organisatie stelde flink wat prijzengeld ter beschikking, iets dat je zelden ziet binnen het indoor karten. Tijdens de 2e editie werd dat prijzengeld verder opgevoerd en ook in 2019 stond er weer een mooi deelnemerslijst en een grote pot prijzen klaar. Al vanaf woensdag werd er volop getraind op de vernieuwde baan, waarbij de helft van de baan onderhanden was genomen in vergelijking met de oude baan. Vanuit allerlei Europese landen kwamen deelnemers richting het Zeeuwse om zich daar te meten met elkaar, zo ook ik. In de afgelopen 2 edities eindigde ik op een 3e en 6e plek, en dat wilde ik dit jaar graag beter doen. Ik reed zelf niet zoveel trainingsheats als mijn meeste concurrenten, maar op donderdag en vrijdag reed ik wel flink wat heats om zo goed voorbereid aan de start te staan.

190224 iekc bluestar

Mijn eerste race op zaterdag liep helemaal de soep in. De kartverschillen waren dit weekend zeker aanwezig en het was zaak om hier goed mee om te gaan en ook in de mindere karts een goed resultaat neer te zetten. Ik was goed op weg in deze 1e race, waarbij ik in een middelmatige kart op plek 2 reed achter Marcel Kouijzer. Na een tijdje de kat uit de boom te hebben gekeken, sloeg ik toe in de slotfase van de race, ik haalde Marcel eind rechte stuk mooi in. Ik kwam wat wijd uit de bocht en de bocht daarna gleed ik hierdoor iets weg en Marcel stak hem er weer mooi tussen, een stomme fout, en die kwam me duur te staan. Ik probeerde buitenom mee te rijden maar reed mezelf klem en verloor hierdoor kostbare posities. Na de pitstop had ik nog een aanvaring met Matts Breckpot waarbij ik helemaal wegzakte en als 9e finishte, het voelde alsof ik een overwinning had weggegooid en zo zette ik mezelf gelijk op achterstand al aan het begin van het weekend. Gelukkig kon ik snel omschakelen en de rest van de dag uitstekende resultaten neerzetten. Ik had 3 slechte karts dus qua loting kon ik het niet veel minder treffen, maar ik wist er wel een 4e en 2 2e plaatsen uit te slepen. Gelukkig was er 1 schrapresultaat en daarmee stond ik nog rond de 12e positie in het algemeen klassement na dag 1.

190224 iekc team

De dag werd afgesloten met twee teamraces, waarbij de beste 5 teams per race zich zouden kwalificeren voor de finalerace voor de teams op zondag, een noviteit. De kwalificatierace was anderhalf uur in lengte en samen met Rico Haarbosch en Lorenzo Stolk reed ik onder The Dutch Value en wisten we de race te winnen! Na dag 1 stonden Rico Haarbosch en Opnithi Puyato aan de leiding van het individuele klassement, twee toprijders die ook op het afgelopen WK in Polen al hoge ogen gooiden. Op zondagochtend ging het spektakel verder met de 5e kwalificatierace. Hierin had ik wederom een slechte kart en finishte ik met pijn en moeite op plek 3. Hierdoor stond ik na de voorrondes op plek 11, ik kon me dus in de halve finale geen slecht resultaat veroorloven om de finales te halen. Aan de andere kant waren er in de halve finale dubbele punten en reed je tegen je directe concurrenten, dit bood me wel de mogelijkheid om nog te klimmen in het klassement, zeer belangrijk, want de stand na de halve finale zou de volgorde van kartkeuze bepalen voor de grote finale die ook nog eens allesbeslissend was voor de eindstand.

190224 iekc ruben

Met een kart buiten de top 5 had je in mijn ogen weinig kans om echt voor de overwinning mee te doen. In de halve finale lootte ik kart 35, ook niet bepaald de beste, maar het kon ook slechter en dus ging ik vol goede moed richting de baan. We reden in tegengestelde richting en moesten net als in de eerdere 5 races 1 pitstop maken. Ik kwalificeerde me op 2 achter Marcel en reed lang op zijn bumper. Halverwege de race begon zijn kart plots te stotteren en kwamen de nummers 3 en 4 weer aansluiten. Een lastige situatie voor mij, maar ik besloot te pitten en kwam net voor de al gestopte Ricardo Vlieger weer de baan op. Marcel reed door en ik probeerde het verschil te maken op de baan. Dat lukte, want na zijn pitstop kwam ik aan de leiding van de race te liggen, en zo lag ik op koers voor de winst. Marcel kreeg nog een dubieuze penalty aan zijn broek voor zijn pitstop, en dat kwam hem ontzettend duur te staan. Hij duikelde in het klassement van plek 3 naar buiten de top 15, weg finale, een herhaling van zetten van 2 jaar geleden voor hem. Ik maakte een geweldige sprong in het klassement van plek 11 naar 3, en dus kon ik na Rico en Opnithi nog als 3e mijn kart kiezen.

190224 iekc zw w

Voor de individuele finale was er de finale van het team event. Dit was een 2 uur durende race met de beste 10 teams aan de start. Een mooi affiche, waarbij ieder team 2 stops moest maken en daarbij ook van rijder en kart moest wisselen. Rico deed bij ons de start en had geen makkelijke kart. We zakten naar plek 6 op de baan. Lorenzo ging als 2e en kon ietsje opschuiven naar voren. Het zat ons niet echt mee qua karts en we moesten er het beste van zien te maken. Bij de laatste wisselperiode was er een hoop onduidelijkheid over de periode dat de pits open was, en het Belgische BlueStar dat vandaag reed met Opnithi, Logan Sougne en Christian Douven kreeg een vreemde penalty voor stilstaan voor de pits waarna zij besloten de race te staken. Ik ging als 3e bij ons en kon al snel van plek 4 naar plek 4 opschuiven. Meer zat er helaas niet in vandaag, ik kon nog inlopen op de nummers 1 en 2, maar het waren Auto Sturm (bestaande uit Mike Sturm, Joris Sturm en Patrick Bakker) en Klaver 4 (Wouter Verbaarschot, Mike Bartelen en Danny van Domburgh) die respectievelijk 1e en 2e werden.

190224 iekc ruben start

Toen het echte werk, de 15 finalisten moesten allemaal 1 hotlap kwalificatie doen, om de beurt in dezelfde kart om de startpositie voor de finale te bepalen. Mats de Jong zette al snel een hele scherpe tijd (41.48) neer waar de meeste andere toppers zich op stukbeten, iedereen zat tussen de 41.5 en 41.9. Toen ik eindelijk aan de beurt was stond de 41.48 nog steeds en ik was de eerste die er onder kon duiken met 41.43, daar was ik erg blij mee. Opnithi reed vervolgens 41.9 waarmee hij laatste stond, en Rico als laatste ging er nog onder met een fantastische ronde: 41.33. Vanaf de start van de wedstrijd waren Rico en ik meteen weg van de rest, en ik kon een ronde of 2/3 aanhaken en toen was Rico weg. Ik had geen ruimte om een aanval te plaatsen en al snel leek het op een saaie finale uit te draaien voor mij. De rijders achter me reden langzamer en dus was P2 dit weekend het hoogst haalbare. Ik deed geen gekke dingen en nam beslist geen risico met de pitstop. De 2e plek was goed voor 1,500 euro en dat was een hoop geld voor mij.

190224 iekc individueel

Het was de beloning voor een heel sterk weekend met lastige karts (op de finale na), maar met een mooie 2e plek kon ik zeker leven en het was bovendien mijn beste resultaat tot dusverre op het IEKC. Rico was de verdiende winnaar van de 2000 euro hoofdprijs, hij was heel het weekend sterk en stond vanaf het begin aan de leiding van de stand wat hem de beste kart voor de finale opleverde. Dan de strijd om plek 3, die was wel spannend, Mats deed wat hij kon, maar met 1 van de minste karts zakte hij terug naar plek 9, net achter onder meer Ziggy van de Port (7e) en de Duitser Michael Schöttler (vorig jaar nog op het eindpodium) terwijl Opnithi juist naar voren kwam en oprukte van plek 15 naar 5. Op 4 was het de Belg Matts Breckpot, maar de verrassende 3e was Tim Leloux die een heel sterk weekend bekroonde met een superprestatie in de finale en 1000 euro prijzengeld. Al met al was het weer een veelbewogen en mooi weekend en ik kijk uit naar een volgende editie.

Foto’s met dank aan: Photoedith.nl en Mad Brothers’ Racing

190224 iekc prijzen