Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

BRKC dag 2

Ruben dominant naar 3e titel
Milton Keynes, 17 januari 2016

De wekker gaat om half 7, Annelien rijdt vandaag in de 1e groep en er ligt sneeuw buiten, we moeten daarom op tijd vertrekken. Even onder de douche en dan hijs ik mezelf in mijn kartpak om vervolgens nog snel even aan het ontbijt aan te schuiven. Zoals ook de voorgaande jaren is mijn honger niet groot, waarschijnlijk vanwege de zenuwen die op zondags toch altijd wat meer aanwezig zijn. Vandaag staat echter de grote finale op het programma. Die finale is echter maar voor 10 rijders weggelegd en hoewel ik er heel goed voor sta, is er nog niks zeker. Eenmaal op de kartbaan is het nog rustig, ik bereid me dan ook in alle rust voor op wat komen gaat, maak een praatje met de vertrouwde BRKC commentator James Auld en groet mijn opponenten. Terwijl Annelien naar haar 2e overwinning rijdt probeer ik alvast een lijstje te maken van de beste karts, want later vandaag mogen we kiezen en hopelijk mag ik als één van de eersten kiezen, want dat betekent dat ik het goed gedaan heb. Mijn 3e heat is een zware, ik mag het opnemen tegen onder meer Ed White, de Engelsman die vorig jaar onverslaanbaar leek, tot aan de finale. Mijn kwalificatierondje was fantastisch, ik pak pole position met maar liefst 3 tienden voorsprong, later realiseer ik me dat ik in 1 ronde het baanrecord heb verbroken!! Maar baanrecords leveren niks op, het zijn de overwinningen die tellen. Tijdens de race kan ik wegrijden van Ed White achter me en komt mijn 3e overwinning niet in gevaar. Deze zege was een enorme boost voor het vertrouwen en de bewondering is groot, ik word gelijk naar de microfoon gevraagd voor een lang interview met James en de bekende Britse autosport commentator Will Buxton. Nu weet ik zeker dat alle ogen op mij gericht zijn, iedereen ziet mij als de te kloppen man. Dat is leuk, maar ik zal me in de komende races moeten blijven bewijzen.

brkc 1 ruben focus

De andere Nederlanders presteren vandaag wisselend, op Annelien en mij na weet niemand meer een race te winnen, maar Annelien, Rico, Lorenzo, Corné en Thom plaatsen zich wel voor de halve finales, waarbij vooral Annelien en Rico nog goede kansen hebben op een finaleplek. Ik won ook mijn 4e race in de door velen betitelde ‘group of death’ met onder meer Mateusz Bartsch en Stefan Verhofsté. Samen met Lewis Manley (beiden 4 overwinningen) voer ik het klassement aan, maar mijn snelste rondetijd geeft me de 1e plek en daarmee start ik in semi final 1. Dit is duidelijk de sterkste groep, met ook Annelien en Corné, Ed White, Stefan, Oliver Bayani en nog enkele snelle rijders. De baan is weer verlegd en er is even pauze geweest, hierdoor is alles weer ijskoud en de baan spekglad. Ik pak voor het eerst dit weekend geen pole position, maar sta 3e achter Oliver en Stefan. In het begin van de race moet ik alle zeilen bijzetten om bij de 2 koplopers te blijven, achter ons valt direct een gat. Zo net voor de helft van de race zit ik vlak achter Stefan en duik ik naar binnen, voor het eerst neem ik risico met mijn pitstop en dit gaat net goed. Toch kom ik achter Stefan de baan op, die zowaar nog een betere stop maakt. We rijden samen snelle tijden en na een ronde of 8 lagen we virtueel voor Bayani, voor mij het moment om toe te slaan en Stefan eind rechte stuk in te halen. Bayani stopt even later en komt achter ons de baan op, ik win de race, een hele lekkere, want deze kart was mijn minste van het weekend tot nu toe.

brkc 2 ruben boven

Annelien had ook een iets mindere kart en wordt 10e, net als vorig jaar mist ze daardoor nipt de finale, een grote domper want ze was dit weekend zeker bij de 10 snelste rijders. Ed White laat dure punten liggen door slechts 6e te worden, hij valt wat terug in de ranking maar haalt net de finale. De andere halve finales worden gewonnen door Lewis Manley en Lee Hackett, 2 rijders in topvorm want ze wonnen al 5 respectievelijk 4 races dit weekend en zijn dan ook de nummers 2 en 3 in de stand. Rico maakt een foute pitstop en dat kost hem de finale, enorm jammer. Lorenzo, Corné en Thom stonden al wat verder naar achteren en kunnen dit niet meer ombuigen. Alle Nederlanders hebben sterk gereden dit weekend, maar de finale bestaat uit Oliver Bayani (En), Bradley Philpot (En), Mateusz Bartsch (Pl), Ed White (En), Sean Brierly (En), Regis Gosselin (Be), Stefan Verhofsté (Be), Lee Hackett (En), Lewis Manley (En) en mijzelf. Dit is ook de volgorde van de 1 lap kwalificatie, dit maal allemaal in dezelfde kart. Ik wist dat dit erg belangrijk was en was best gespannen. Mijn ronde is redelijk goed, maar niet goed genoeg, P2 net achter Stefan die pole position pakt, het is ongelooflijk close. Gelukkig geeft P2 wel uitzicht op de overwinning, zeker omdat ik als eerste mijn kart mocht kiezen.

brkc 3 inhaal

De finale van 30 minuten staat op het punt van beginnen, 2 pitstops en ik ben er helemaal klaar voor. Al in de eerste ronden voel ik dat ik een goede kart heb, en in ronde 3 sla ik toe als ik zie dat Stefan een gaatje laat. De actie is goed, grappig genoeg precies hetzelfde punt waarop ik vorig jaar en ook 2 jaar geleden ook de macht greep in de finale. En ook nu dus, ik lag weer op kop, en ik kon meteen een gat trekken. Ik wist dat het er fantastisch uitzag, wat een super gevoel. Ondertussen wordt er flink gestreden om iedere positie, er is een clash tussen White en Gosselin en die laatste stapt even later uit. Ondertussen werkt Manley zich op naar P2 en kan Stefan P3 vasthouden, beide mannen betraden al eens het podium en nu was het weer raak. Ik kan wederom rustige pitstops maken en na 30 minuten wordt ik weer als 1e afgevlagd. Het blijft een waanzinnig gevoel, winnen op zulke grote toernooien en zeker als je dan de bewondering krijgt van vele mensen.

brkc 4 ruben lewis

Het is geweldig om in Engeland te komen, de organisatie is buitengewoon professioneel, met commentaar, live streaming, interviews, een perfect tijdschema, laser systemen voor de pitstops, zeer gastvrije mensen en een hele leuke baan om op te racen! Na een laatste interview betreed ik het podium met een grote beker en een fles champagne. De afspraak om de champagne niet te ontkurken valt in het water als we zien dat de flessen al zijn opengemaakt, even later vloeien de bubbels die ik nog de hele terugweg zal ruiken, maar ook wat smaakt de champagne zoet! Het was weer een top evenement dat me ook nog eens 1000 pond prijzengeld en een WK ticket opleveren, dat allemaal door mijn 3e overwinning hier op rij, een overwinning die ik graag wil opdragen aan Genevieve Reason, vorig jaar nog enthousiast medewerkster van Formula Fast Karting tijdens het BRKC en later dat jaar tragisch verongelukt tijdens een auto ongeluk. Ik hoop volgend jaar weer terug te keren naar Milton Keynes en dan wellicht weer met meerdere Nederlanders in de finale, bedankt allemaal voor de aanmoedigen van langs de kant en vanuit Nederland!!!

foto’s: Tim Andrew

brkc 5 podium