Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Dutch Open Kartchallenge 2016

Ruben weerstaat concurrentie en zenuwen en pakt opnieuw grote titel
Roosendaal 2016, 12/13 maart Kart Centre Roosendaal

12821593_503767633141210_4176520551382651907_n

Kart Centre Roosendaal staat al jarenlang garant voor een breed scala aan allerlei races, een assortiment waarvan bij de gemiddelde wedstrijdrijder het water in de mond loopt. Toch is er gedurende het jaar altijd dat ene weekend dat er weer bovenuit springt, het weekend van de Dutch Open Kartchallenge. Ik zeg “altijd”, maar ondanks dat dit kampioenschap (ook wel DOK) niet meer weg te denken is uit de Nederlandse indoorkart agenda, was het afgelopen weekend nog maar de 3e editie van dit spektakelstuk. Het DOK geldt als één van de kwalificatietoernooien voor het Kart World Championship in juli waarvoor hier 3 tickets te verdienen zijn. Bovenal staat dit weekend bekend om zijn ongeëvenaarde sfeer op de kartbaan, de mix tussen de jongste wedstrijdkarters bij de kids, de reuzen van de heavyweight klasse en de steeds groter wordende groep van internationale rijders zorgt voor een beleving bij iedere rijder waarvan nog lang na het weekend wordt nagenoten. De aanmoedigingen van de vele supporters langs de baan, het nieuwste scoreblaadje van de ranking dat met Zwitserse precisie wordt opgesteld, de high-five van een Poolse opponent, het gevoel van de bijna perfecte hotlap, de felle flits van fotograaf Bert Salari, je kent het wel, dit zijn de dagen waarvoor je als karter niet vroeg genoeg wakker gemaakt kan worden en waarbij het vallen van de finishvlag een veelkleurig palet van emoties van zowel rijder als ouders met zich meebrengt.

IMG_0579

Kids
Sinds vorig jaar staan ook de jongste rijders aan de start van de Dutch Open Kartchallenge, het succes van de kartlessen van Corné is terug te zien in het niveau van deze jonge talentjes die niet alleen hard kunnen rijden maar ook al kunnen inhalen en verdedigen als grote mannen en vrouwen! Verdeeld over 2 groepen maakten de kids er een waar spektakel van, de strijd om plek 10 was net zo mooi als die om plek 1 en je kwam ogen te kort om alles te volgen. De jonge rijders van The Dutch Value lieten er geen gras over groeien en gingen er op de eerste dag met de overwinningen vandoor. Na 4 kwalificatieraces stond Tess Verschoor op 1, gek genoeg met 1 overwinning minder dan regerend kampioen Eliano de Vos, door meer extra punten voor pole positions en snelste ronden. In de finale werd de top 3 echter nog eens goed door elkaar geschud, want Mike Dijkgraaf zette een fantastische race neer en won de wedstrijd.

10398567_1683703475242848_5678373260909863160_n


Hij moest nu afwachten wat er achter hem gebeurde, want met 6 punten achterstand had hij het niet meer in eigen hand. Tess, Eliano en Redwan Geerts vochten om plek 2 en 3. Met een prachtige inhaalactie net na zijn pitstop was het Redwan die de 2e plek in de race pakte terwijl Eliano Tess van het lijf hield. Na het optellen van alle punten was Mike de nieuwe kampioen, een fantastische prestatie van hem! Net zo trots kunnen Eliano en Tess zijn met hun 2e en 3e plek in de eindstand, zij scoorden de meeste overwinningen maar het moet net allemaal op zijn plek vallen om ook echt kampioen te worden. Ondanks dat ik genoten heb van alle kids met hun inzet en sportiviteit nog een speciale vermelding voor Charlotte Musch, Wouter Poleij (beide finalisten) en Hugo Leenaars (jongste deelnemer), zij stegen zo nu en dan boven zichzelf uit en kunnen heel tevreden zijn over de behaalde podiumplaatsen.

P1080491 (1)

Junioren
In de junioren klasse voor rijders tot 18 jaar was een mix te zien van rijders die net uit de kinderkarts kwamen, maar ook coureurs die al vele internationale wedstrijden hebben gereden. Enkele Poolse vrienden waren ook van de partij en dus een mooi startveld van 2 groepen. Tijdens de 4 heats en de halve finales waren er 2 rijders die duidelijk afstand namen van de concurrentie, Rico Haarbosch en Ian Verschoor waren beiden in topvorm en wonnen respectievelijk 5 en 4 races. Slechts 3 punten scheiden deze twee toppers die ook onder de vlag van The Dutch Value deelnamen tijdens de DOK. Achter deze twee toppers zat een grote groep die elkaar het vuur aan de schenen legde, met vooral Tim Leloux, Mika Mathia en Stijn van der Hof die streden voor de felbegeerde 3e plaats. De finale zou de beslissing gaan brengen en voor de mensen die er nog aan twijfelden, er was er dit weekend maar 1 echt de beste en dat liet Rico nog maar eens zien in de grote finale. Met veel overmacht pakte hij pole position en zette wederom een ijzersterke wedstrijd neer. Vanuit alle klassen was er veel respect voor de prestaties van dit supertalent en hij won net als voorgaande jaren alle 6 zijn races, petje af, Rico pakt zijn 3e titel en mag daardoor naar het WK in Italië over 4 maanden. Ian had het in de finale nog lastig, maar zijn 2e plek kwam niet meer in gevaar, hij reed zoals al het hele weekend zeer solide en mocht dik verdiend de mooie trofee voor de 2e plaats ophalen. Twee rijders bewaarden het beste voor het laatst, Mika en Lyndon Leckie reden in een spetterende finale naar plek 2 en 3 en dit bezorgde Mika een hele mooie 3e plek in de eindrangschikking. Net als Ian heeft Mike veel progressie geboekt en dat werd nu beloond. Tim was in de finale ongelukkig, had een iets mindere kart en werd even rondgezet, dat ontnam zijn laatste hoop op het podium en dat had hij niet verdiend, toch kan ook hij trots zijn op zijn resultaten ondanks dat hij de afloop van de laatste race waarschijnlijk liever anders had gezien. Voor Stijn (P5) en andere top 10 rijders als Guillermo van Pamelen, Jarno Hermans, Thom van Dijk, Lyndon en Mike Dijkgraaf (als enige deelnemer in 2 klassen!!) wederom een mooie ervaring en we zullen hun namen de komende jaren zeker terugzien.

P1080473 (1)

Heavy Weight
In de klasse op 105kg was er dit jaar 1 groep met daarin de grote matadoren waarvan ook het fanatisme niet onderschat mag worden. De rondetijden waren scherp, soms zelfs zo scherp dat menig rijder in de algemene klasse er zijn tanden op stuk beet. Dit was vooral te danken aan de pace die Roel de Jong op het asfalt legde, hij was heer en meester in deze categorie en mocht zich aan het einde van het weekend ongeslagen kronen tot DOK kampioen 2016. Op gepast afstand maakten Mike Mulder, Arnold Akershoek (kampioen 2015) en Virgil de Lange er een mooie battle van om de overige podiumplaatsen. Virgil wist deze strijd in zijn voordeel te beslissen door beslag te leggen om een mooie plek 2, net een paar puntjes voor Mike. Een opvallende deelnemer die zeker even genoemd mag worden is Arnaud Tinet, een Fransman die actief is in de autosport en af en toe een indoorkart wedstrijd rijdt. Gedurende het weekend kwam hij steeds dichter bij de top 5, maar strandde uiteindelijk op een 6e plek!

P1080474 (1)

Algemeen & Dames
De senioren vanaf 18 jaar streden in de algemene klasse met veruit het grootste aantal deelnemers, voor het eerst meer dan 40. Hierdoor moest het deelnemersveld worden onderverdeeld in maar liefst 4 groepen, waarvoor de loting plaatsvond op vrijdagavond voor de start van het kampioenschap. Veel rijders keken met spanning naar de uitkomst van die loting, en deze leverde een aantal hele leuke groepen op. Er werd gereden op 90kg en veel sterke Belgische rijders stonden aan de start, tevens waren de snelle Engelsman Sean Brierley (nummer 5 van het afgelopen BRKC) en een groep sympathieke Polen (met onder meer de organisatoren van het PIKC, Remgiusz Drzazga en Bartosz Malutko) vertegenwoordigd. Ik had mijn zinnen gezet op een 3e achtereenvolgende titel en daarvoor had ik me goed voorbereid. Op vrijdag had ik nog een aantal heats getraind, zeker ook in de omgekeerde richting, want deze werd dit jaar toegevoegd aan het programma. Dag 1 verliep vlekkeloos voor mij, met 3 strakke overwinningen kwam ik aan de leiding van het tussenklassement, en mede door hele sterke kwalificaties liet ik geen enkel punt liggen. In mijn groepen kreeg ik op zaterdag de meeste tegenstand van Mats de Jong en Selina Balneger. Ondertussen waren ook Danny van Domburgh, Mellanie Motz en Mike Bartelen sterk bezig.

IMG_0587

Op zondag mocht ik samen met Mike en Mats aantreden voor race 4, de top 3 uit het klassement en dus een belangrijke race. Ondanks een goede kwali miste ik voor het eerst pole position en ook de overwinning moest ik laten aan Mike die daardoor na schrap gelijk kwam met mij in punten! Hierdoor was het een stuk spannender als vorig jaar. Met de halve finale voor de boeg gierden de zenuwen door mijn lijf en dat klinkt misschien gek, maar daar was ik eigenlijk best blij mee. Het feit dat ik nog steeds gezonde spanning voel voor dit soort wedstrijden geeft voor mij aan dat ik nog net zo gretig ben als 5 of 10 jaar geleden, ik wilde dolgraag ook dit jaar het DOK winnen. In de halve finale had ik een kart die het hele weekend nog niet had meegereden en hier had ik moeite mee in de kwalificatie. Voor het eerst reed ik een rondje waar ik niet helemaal tevreden over was en ik stond dan ook op plek 2, net achter Mellanie en net voor Selina. In de race kon ik gelukkig orde op zaken stellen en na een snelle inhaalactie ging ik op voor een dominante zege. Selina won de strijd voor P2 in de race en sloeg daarmee een belangrijke slag in het damesklassement, al was dit nog zeker niet beslist. In de andere groep keek ik toe hoe Guido, Mike, Mats en Danny elkaar punten probeerden af te snoepen. Mats deed hier de beste zaken door het maximaal aantal punten te scoren, hij was dit weekend heel erg sterk en had zijn zinnen gezet op een hoge eindklassering. Voor het ingaan van de finale leidde ik het klassement met 3 punten voorsprong op Mike en 4 op Mats, daarna kwamen Selina (-9) en Mellanie en Danny (-10) op iets grotere achterstand.

IMG_0585

De top 13 mocht aantreden voor de grote finale, we gingen nu allemaal om de beurt kwalificeren in dezelfde kart, startend met de laagst geklasseerde. De tijden lagen zoals verwacht heel dicht bij elkaar. 6 of 7 rijders noteerden een 36.8 en Danny was de eerste die naar 36.76 ging. Mats en Mike kwamen net te kort, wat gunstig was voor mij, want behalve de startpositie konden er ook nog 3, 2 en 1 punten worden verdiend met een top 3 klassering. Ik reed een degelijk rondje en pakte met 36.65 pole position!! Dit gaf me wat ruimte in de stand en ik ging met veel vertrouwen de finale van 30 minuten in, dit keer niet 1 maar 2 pitstops. Vanaf de start kon ik een gaatje slaan en onder aanmoediging van onder meer mijn Dutch Value teammaten kon ik een heel hoog en constant tempo rijden in tegengestelde richting. Ik verslapte niet en bouwde tiende voor tiende de voorsprong uit. Selina kwam al in ronde 1 naar plek 2 toe en bleef op zo’n 4 seconden nog het dichtst in de buurt. Mike, Mats en Danny knokten om de plaatsen daar achter en voor Mike was een 3e plek genoeg om 2e te worden in de eindstand. Mats kon met veel moeite Danny voorblijven, en ondanks dat Selina als slechtste resultaat een 2e plek had, was dit voor Mats genoeg om haar voor te blijven voor P3 op basis van het aantal overwinningen nadat ze gelijk in punten waren gefinisht! Mijn 3e titel was een feit en net als de 2 vorige was ik er ontzettend blij mee. Dit zijn de kampioenschappen waar je naar toe leeft en als je het dan weer kan waarmaken is dat enorm fijn. Na het Engels kampioenschap dus ook weer een KWC qualifier gewonnen!

IMG_0586

Naast Selina mochten Mellanie en Anne Mathijssen plaatsnemen op het podium bij de dames. De internationale rijders streden ook nog voor een aparte ranking. Zowel Sean als de Pool Adrian Ziejewski mochten eenmaal het podium betreden, maar het waren de Belgen die het meest constant waren en Mats, Christophe Verhoeven en Nick van Ostade stonden allemaal in de finale en vormden de top 3 van de niet-Nederlanders.

Net als vorige jaren voldeed de organisatie van KCR weer aan de hoge verwachtingen, een groot compliment naar Jan, Ton, Corné en alle andere medewerkers op en langs de baan, de monteurs en de dames achter de bar.

970382_1683798245233371_2822193363643387920_n