Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

BEKC en 24 uurs raceweekend in België

Ruben zoekt de limiet op met ruim 10 uur racen!
Genk/Brussel, 23/24 april 2016

160424 24h fki corne

Op zaterdag 23 april ging de wekker al om 6 uur, een lang en hopelijk mooi kartweekend voor de boeg. De 24 uur van Brussel vindt plaats en ik doe daaraan mee met The Dutch Value, met teamgenoten Corné, Rico en gelegenheidsrijder Amandio Costa Paz. Tegelijkertijd is race 3 van het BEKC vandaag gaande in Genk, en ook daar wilde ik graag acte de présence geven. Een overvol schema dus, maar wel 2 hele leuke races dus ik had er erg veel zin in. Ik zette eerst koers richting Roosendaal om daar mijn (team)maat Corné op te pikken en samen reden we richting Brussel. Daar was ’s ochtends de briefing en training voordat de race om 13 uur van start ging. Omdat de baan compleet veranderd was wilde ik wel even rijden in de training om in de race later vandaag gelijk snel te kunnen zijn. Ik reed 10 minuutjes en ging er daarna meteen vandoor richting Genk, de 24 uurs race moest ik even laten voor wat het was, mijn teammaten ging de eerste uren van de race afleggen, die we overigens startten vanaf een 11e plek na de kwalificatie in een lastige kart van Rico.

160424 24h fki teamfoto

Aangekomen in Genk waren monteurs Nick en Edward en Veersedam teamgenoten Dave en Marcel al druk in de weer om de kart te prepareren om de baan op te gaan. Gisteren hadden de mannen al getraind toen ik nog in de examenzaal van de Erasmus Universiteit zat, maar we hadden de nodige tegenslag. We moesten zelfs een nieuw frame opbouwen nadat we een scheurtje in ons eigen frame hadden ontdekt, hoogstwaarschijnlijk ook de verklaring voor de moeizame race in Mariembourg vorige maand. Marcel reed vandaag en gister vooral om ervaring op te doen, Dave en ik namen vandaag uiteindelijk de race voor ons rekening. Het was worstelen om de juiste afstelling te vinden, maar in de kwalificatie bleek dat de afstelling zo slecht nog niet was, onze set banden uit de training was gewoon een hele slechte. We kwalificeerden als 5e, maar wel vlak achter de snelste mannen. Het weer was gelukkig eens droog en dat zou ook zo blijven voor de gehele race. Ik nam de start en kwam prima van mijn plek. In de eerste bochten nam ik geen risico en verloor daardoor een paar plekjes, maar de kart voelde heel erg goed aan en al snel kon ik me opwerken naar P3. Even later kwam ik naar 2 en daarna kwam Berghmans langszij die ook een mooi tempo had.

160424 24h fki rico corne

Na ongeveer 20 minuten rijden maakte ik een foutje en raakte 1 van de kussens in de chicane, waardoor ik even rondging en ook mijn stuurstang een opdonder kreeg. Gelukkig kon ik snel weer verder en kon ik dezelfde tijden blijven rijden, ondanks dat mijn stuur licht scheef stond. Na een uurtje kwamen we vanaf P3 de tankzone binnen en nam Dave het van mij over. De nummers 1 en 2 waren een stukje weggelopen van ons, wij streden met Sloebs en GS1 om de 3e plek en tot onze verbazing had GS1 met de wissel heel veel tijd gewonnen en lag nu voor ons, dit terwijl we in het 1e uur een stukje waren weggereden. Dave had even last van de afgekoelde banden maar reed al snel tijden die beter waren dan onze concurrenten MD Racing en Sloebs, alleen op Berghmans en GS1 verloren we iets. Na de 2e wissel ging ik nog een keer rijden en opnieuw verloren we bizar veel ten opzichte van GS1 met de wissel, dit terwijl we voor ons gevoel geen langzame stop hadden. Wellicht is het wisselen van rijder met bijbehorende gewichten toch nadeliger dan we dachten. Ik kon vanaf plek 4 nog prima tijden rijden, maar het gat naar plek 3 was te groot om nog te dichten. Ondanks dat we nagenoeg de hele race sneller reden dan GS1 finishten we toch een halve ronde achter hun, best frustrerend. De overwinning ging naar Berghmans, P2 was voor een team dat eenmalig meedeed en GS1 werd dus 3e. De snelheid was goed vandaag, helaas net geen podium!

160424 24h fki corne charlotte

Na de wedstrijd ging ik linea recta door naar Brussel, waar de 24 uurs ondertussen in volle gang was, sterker nog, toen ik aankwam zaten de eerste 7 uur van de wedstrijd er al op. Rico, Corné en Amandio hadden allen al een stint gedaan van ruim 2 uur en we lagen op de 5e plek terwijl Rico nu aan zijn 2e stint bezig was. Vooral de top 5 was van een ongekend hoog niveau en zat dicht bij elkaar. Met 24 teams was het weer lekker druk op de baan en rond de klok van 10 uur ’s avonds maakte ik me op voor mijn 1e stint. Er moest 6 uur op 90kg gereden worden (verder 80kg) en ik ging deze tijd voornamelijk vullen. Ik stapte in op 90 en ging meteen voor een hele lange stint van 3 uur en driekwartier, dat terwijl ik nog aan het bijkomen was van 2 uur sturen in de Rotax! Het ging erg lekker en ik verloor weinig op de top 3 die op 80kg reden, de nacht viel en dan beginnen de echte uren van een 24 uurs race. Constant rijden en weinig tijd verliezen met achterblijvers is dan het devies, iedere ronde weer concentreren en alles blijven geven. Nadat ik was uitgestapt ging Amandio verder, hij had veel last van grote blaren op zijn handen en na 1 uur en 45 minuten wilde hij wisselen. Rico en Corné waren even gaan slapen en dus was ik genoodzaakt om alweer in te stappen. Na een massage in de massagezaal en wat drinken zette ik mijn helm weer op, nu even op 80kg en knallen maar.

160424 24h fki rico

Gelukkig had ik deze stint een lekker kartje, want dat sleepte me wel door de stint. Het was genieten, een uur of half 5 in de morgen en ik pakte de voorlopig snelste raceronde met 52.3, we wonnen veel tijd en we schoven weer op naar plek 3. Toch was ik blij om Corné klaar te zien staan na de volgende kartwissel, eindelijk kon ik even mijn rust pakken en ‘Snoopy’ stapte in. Dit was in mijn ogen Corné zijn beste stint van de wedstrijd, we liepen verder uit op plek 4 en 5 en hij reed hele knappe tijden. Ondertussen reden DWT en Hola Lulu ook hard en aan kop. Bluestar had als sterkste wapen Mathias, die reed veel en telkens ontzettend hard. Hij was de enige rijder die nog onder mijn tijd door ging en reed eigenhandig van plek 4 terug naar P2. Dit betekende dat wij ook weer terugvielen naar 4, we hadden een paar lastigere kartjes in de morgen. Terwijl ik nu even anderhalf uur ging slapen, kon Rico weer instappen, hij zag er nog het meest fit uit van ons 4! Na Rico ging Corné weer en toen nog een keer Rico voor een korte stint op 90kg. We moesten immers nog 2 uur en 20 minuten op 90 en ik zou daarvan de laatste anderhalf uur doen.

160424 24h fki ruben kristof

De finish naderde en onze podiumkansen leken kleiner en kleiner te worden, we lagen met nog 2 uur te gaan meer dan een ronde achter op P2 en 3 en Hola Lulu had aan kop al 2 ronden voorsprong! Toch bleven we alles geven, nog 1 keer mijn inmiddels al van pijn vertrokken lichaam opgeladen en mijn handen afgewerkt met duct tape. Nadat Derek en Charlotte ons vannacht al hadden aangemoedigd kwamen nu ook Mike en zijn ouders en zus langs de baan om ons te supporteren, wat een teamspirit van The Dutch Value! De weersomstandigheden waren listig, af en toe een klein buitje maar dit was niet verkeerd voor ons. Op 90kg verbaasden we vriend en vijand door gewoon de snelste op de baan te zijn, sterker nog, zelfs op een droge baan kon ik zo veel winnen dat het podium heel langzaam weer in zicht begon te komen. Het ging zelfs zo goed dat we, met nog 1 verplichte rijderswissel te gaan, de stint op 90kg helemaal rekten tot het einde, waardoor we dus onnodig lang op 90kg reden, maar ja, we wonnen zo veel tijd dat het de moeite loonde. Met nog 15 minuten leek het pleit beslecht, ik had P3 virtueel in handen en toen kwam er nog weer een flinke bui uit de hemel. Het rijden was glibberen en glijden en Rico stond klaar voor nog 3 ronden tot de vlag. We kwamen de pits uit en yes, 15 seconden voorsprong op DWT op P3, we lagen zelfs maar 7 seconden achter Bluestar op 2!!! Dit was een ontzettend lekkere afsluiter van de race, wat een comeback om nog het podium te mogen beklimmen, en dat podium is tijdens deze toprace altijd speciaal. Ik heb genoten van de teamspirit die we hadden dit weekend maar nog voor ik het podium betrad voelde ik al wel enorme spierpijn op komen door mijn hele lichaam. Ik had in 24 uur tijd meer dan 10 uur gereden (waarvan ruim 2 uur in een Rotax) en het was dat de laatste stint zo goed ging, maar o wat was het zwaar. Complimenten aan FKI voor een hele strakke organisatie en natuurlijk felicitaties aan de verdiende winnaars van Hola Lulu op het podium (Sebastien Lamarque, Matts Breckpot, Giovanni Baccellieri en Arnaud Teuwen).

Foto’s met dank aan Paul, Kristof en Derek !

160424 24h fki podium